C'mon, catch up

23.01.17
C'mon, catch up

C'mon, catch up

Είμαστε λοιπόν στη φάση που έχεις τελειώσει τη φοίτησή σου στο φορέα της επιλογής σου και με τις λίγες (για την ώρα) αλλά πιστές πελάτισσες σου ξεκινάς να κατακτήσεις τον κόσμο.

Οκ, ίσως να μη στοχεύεις στην κατάκτηση του κόσμου αλλά σίγουρα αποζητάς τη διάκριση, το γλυκό αίσθημα της ορκισμένης πελάτισσας που δεν παει αλλού κι ας λείψεις ένα μήνα, την ηθική ανταμοιβή που σου δινει το νέο τηλεφώνημα για μια δουλειά, μια διαφήμιση, μία προώθηση.

"-μπα μωρε, λίγα πραματα ξέρω, δεν ασχολούμαι και πολυ"

Αν ταυτίζεσαι με την παραπάνω δήλωση, ενδεχομένως αυτό το κείμενο να μην είναι για σένα.

Γιατί αυτο το κείμενο σκοπό έχει να σε βοηθήσει να βρεις (ή να επαναπροσδιορίσεις) τα κίνητρά σου, τη θέρμη σου, το ζήλο σου για μια δουλειά υπερδιαδεδομένη αλλά και ένα επάγγελμα που έχει καπηλευτεί όσο λίγα.

Ας ξεκινήσουμε από τα κίνητρα. Διάλεξε τι είδους επαγγελματίας θέλεις να γίνεις και ώσπου να το πετύχεις, συμπεριφέρσου ως τέτοιος.

Δεν υπαρχει σωστό και λάθος κίνητρο. Ούτε χωράει αμφιβολία στο ότι την απαρχή μιας επαγγελματικής δραστηριότητας την ενεργοποιεί η ανάγκη βιοπορισμού. Με λίγα λόγια, ένα επαγγελμα ξεκινάει με σκοπό να βγάλουμε χρήματα. Αυτό δε σε κάνει κακό άνθρωπο. Αυτό σε κάνει συνειδητοποιημένο ον.

Κακό άνθρωπο σε κάνει η έλλειψη ευθύνης, η ασυνέπεια, η πονηριά, όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά δηλαδή που σε κάνουν κακό επαγγελματία.

Όπως σε όλα τα ελεύθερα επαγγέλματα, έτσι και στο επάγγαλμα του τεχνίτη νυχιών είναι υψίστης σημασίας η ακολούθηση της εποχής, και με αυτό δεν εννοούμε μόνο να ξερεις τι είναι στη μόδα σήμερα αλλά να είσαι γενικά ενημερωμένη για νέες μεθόδους, τεχνικές, συμπεριφορές, πολιτική αντιμετώπισης δυσαρεστημένων πελατών. Πριν από δεκαπέντεχρόνια η τάση σε κομμωτήρια και νυχάδικα ήταν η υπερβολική οικειότητα ενω τώρα η εκπαίδευση του προσωπικού επιτάσσει προσφώνηση στον πληθυντικό αριθμό με το επώνυμο του πελάτη.

"Νταξει, δεν ειμαι και κανας όμιλος επιχειρήσεων, τι how-to και πολιτικες"

Οκ, αλλά πού θες να φτάσεις; θες να δουλεύεις με ευκαιριακές πελάτισσες που δε σε ξέρουν ή με άτομα που σε έχουν διαλέξει ανάμεσα σε δεκάδες συναδέλφους σου; Αν απάντησες το δεύτερο οφείλεις να πας προς τα εκεί. Και αυτό θα το πετύχεις με συνεχή κατάρτιση και με κανόνες που θα τηρούνται πρωτα από σένα.

"Α όχι, δεν πληρώνω για σεμινάρια γιατί οι πελάτισσες μου δεν πληρώνουν"

Πριν αποφασίσεις να παραμείνεις στην εποχή των παγετώνων βεβαιώσου ότι το έκανες σωστά και με όλη σου την καρδιά και απέτυχε.

"Δεν το 'χω με τα σχέδια και δεν έχω καμμία διάθεση να πληρώσω για κάτι που δε θα μου έρθει πίσω"

Ε γίνε αστερι στο χτίσιμο

"Ξέρω χτιστα αλλά δε μου τα ζητάνε"

Οι πελάτισσες ζητάνε ότι φοράμε στα δικά μας νύχια.

Θα αγόραζες φεράρι από κάποιον που οδηγεί πόρσε; Επίσης το γεγονός ότι μάθαμε κάτι προ δεκαετίας δε μας κάνει γνώστες του αντικειμένου. Ακόμα χειρότερα, είναι επίσης δυνατόν να κάνουμε τα ίδια λάθη επί σειρά ετών.

"Ενημερώνομαι από το Youtube"

Και μπράβο σου. Κι εγώ. Όμως δεν επαφίεμαι σε αυτή τη γνώση. Τη χρησιμοποιώ ως συμπλήρωμα της εκπαίδευσης που επιλέγω να παίρνω προκειμένου να γίνω η επαγγελματίας που ονειρεύομαι. Γιατι το Youtube δε σε διορθώνει, δε θα σου πιάσει το χέρι να σου δείξει αυτό που δεν αντιλαμβάνεσαι, δεν έχει προσωπικό όφελος να σε κάνει καλύτερη ούτε έχει καμμιά πιστοποίηση στη γνώση.

Με άλλα λόγια, είναι σαν να προσπαθείς να ενημερωθείς για μια επιστημονική πληροφορία από φήμες, τη στιγμή που έχεις πρόσβαση σε ακαδημαϊκή βιβλιοθήκη.

"Ε και τι να μάθω, αφου δε ζητάνε σχέδια"

Είσαι σίγουρη πως ξέρεις σωστό μανικιούρ, τοποθέτηση φόρμας; Φυσιολογία του νυχιού; Αλήθειες και ψέμματα για αυτά που επιτρέπονται και απαγορεύονται στην εγκυμοσύνη, στις δερματικές νόσους, στο διαβήτη; Η λίστα είναι μεγάλη, είσαι σίγουρη ότι ξέρεις τα πάντα για τα πάντα;

"Ωραία όλα αυτά αλλά με την κρίση που υπάρχει ο κόσμος τα έχει κόψει όλα, δε διαθέτω χρήματα για κάτι που θεωρώ περιττό"

Προς ενημέρωσή σου, στην ιστορία της ανθρωπότητας ο εμπορικός κύκλος αγαθών και υπηρεσιών δεν σταμάτησε ποτέ, ούτε σε περιόδους πολέμου. Απλά άλλαξε μορφή: εξειδικεύτηκε, φιλτραρίστηκε, ακρίβυνε. Αλλά δεν εξαλείφθηκε.

Η κρίση δε σβήνει τα επαγγέλματα. Η κρίση μικραίνει τα περιθω΄ρια να επιβιώσουν οι περιττοί, οι μέτριοι, δίνει προβάδισμα στους βέλτιστους αποτρέποντας την ύπαρξη ευκαιριακών, αναδυκνείει εκείνους που δουλευουν σκληρά και είναι σωστοί και διαφανείς.

Ας φροντίσουμε να είμαστε στη δεύτερη κατηγορία κι ας βλέπουμε τα χρήματα προς εκπαίδευση ως επένδυση αντί για σπατάλη.

 

Κείμενο: Μαριάνθη Τσιτσοπούλου